ODWRÓCONY PORZĄDEK CZASU, CZYLI ZANIM NADEJDZIE

powietrze i wiatr

styczeń powolny w swoim bezwładzie

powoli i stopniowo

przybiera postać spełnienia

szept i cisza

wystukiwana tęsknotą na ekranie

słowa i obraz

są jak nasz tunel pod przestrzenią

dzisiaj i jutro

przeciągające się w mroku odliczanie

codzienność

nasza niekończąca się codzienność

Komentarze (16)

Pulinaaa 2 miesiące temu

👏❤

AlexHalley 2 miesiące temu

Dziękuję

Dusza_boli 2 miesiące temu

Ona stoi przy blacie i miesza łyżeczką pustkę...
Lubię Cię czytać.

AlexHalley 2 miesiące temu

Dziękuję

AlexHalley 2 miesiące temu

pustkę wypełnia powoli czułość...

Pulinaaa 2 miesiące temu

Faktycznie czuję tu prawdę ciepło niewypowiedzianych emocji.
Lekko się Ciebie czyta i tak jakoś prawdziwie

AlexHalley 2 miesiące temu

Dziękuję

Pulinaaa 2 miesiące temu

AlexHalley spoko:)no to pa

Marzena 2 miesiące temu

Akceptacja codzienności bywa trudna.

Marzena 2 miesiące temu

Swoją drogą przez telefon jestem jakby bardziej dostępna. Czasem się zastanawiam dlaczego w trakcie rozmowy wszystko jest takie piękne i poukładane a jak przyjeżdżam do niego i ściągam kurtkę... Hmm wszystko zależy od poziomu doznań na które mam ochotę 😉

AlexHalley 2 miesiące temu

Dla mnie dystans jest przedawkowanym lekarstwem. Ma swoje zalety, ale jednak na dłuższą metę jest emocjonalnie wyczerpujący. Wymaga o wiele więcej wewnętrznej samodyscypliny i uwagi. Bo jednak jest stanem pogrążenia w mroku.

Marzena 2 miesiące temu

AlexHalley ciekawe odpowiedź dziękuję

Marzena 2 miesiące temu

Ciekawa

realista 2 miesiące temu

Marzena. Taksówka na telefon niekoniecznie pojedzie właściwa trasą.
Trasa W-Z to nie droga na Żolibórz.

Cain 2 miesiące temu

Niezłe, "spełniający się styczeń" szczególnie

AlexHalley 2 miesiące temu

Dziękuję

ODWRÓCONY PORZĄDEK CZASU, CZYLI ZANIM NADEJDZIE

Komentarze (16)

Napisz komentarz