okno

okno o ramie dębowej

co strugał anioł

na przemian z diabłem

nie jedną poczuło kroplę

ciężką lub lżejszą od chwili

nie jedno ramię objęło słoneczne

przez nie na świat

kwiatami usłany

nie jedno oko patrzyło

a noc przez grube szkło

liczyła niespokojne sny

zastukał wiatr o zmierzchu

by świtem powitać ciszę

oparta książka o szybę

opowiada bajkę

jak to wiersz powstał

gdy niczego wokół nie było

tylko sam ze sobą człowiek

i na oścież otwarte okno

Klaudia Gasztold