okno

zaadoptowaliśmy się w cieniu późnej jesieni

słońce grzebie w chmurach

czasem pada deszcz

w oddechu miasta błądzą nienamalowani

jeszcze szkicujemy ich myśli

diagnozujemy uśmiech

zarys ciał przypomina o istnieniu wiatru

czasem wystarczą sine usta

na parapecie

kot mruczy we śnie drugiego kota