okno w pracowni (ekfraza obrazu CaesaraEdenperta pod tym samym tytułem)

ciało

szyba

przyjemnie chłodzi

mogłabyś przylgnąć

tak jak stoisz

stać się obrazem

oprawionym w ramę

dziełem czyichś rąk

mogłabyś

a oni mogliby tylko patrzeć

bo szyba

niewidzialny mur

znajomy chłód

a ciała płoną od środka

chciałabyś być

gdzieś poza pracownią

rozpraszać i wodzić na pokuszenie

jeszcze farba nie wyschła

a już się ziściły

pragnienia i smutki

spokój

pogodzonej z zamysłem

nie swoim

jak nie twoje jest przymierzone ciało

to tylko poza

wymuszona jak grymas

tylko ramy są prawdziwe

jego pędzel i dłoń

ty to tylko sen

mgnienie

utrwalone na łatwopalnym

skazane na spopielenie