Okruchy

Noc zrobiła się tępa,

od kiedy trzęsę językiem

jak bandzior miastem.

Pod jej osłoną, jak głodny złodziej,

okradam piekarnie.

Jak cień latarni

gubię przed psami trop

z gorącym chlebem.

Przeskakuję płot,

uciekam do domu —

w garści mam okruchy.