Okruszek

Ciężkie jest życie okruszka chleba

Nikt nie interesuje się mną jak trzeba

Atmosfera w piekarni jest tak napięta

Że odłupałem się od bochenka, jak pękał

 

Piekarz chlebek podniósł z podłogi

I zrobił na nim prosty znak krzyża

Mnie nawet majster nie zauważył

A czas transportu do sklepu się zbliżał

 

Na szczęście... chociaż to dziwnie zabrzmi

W piekarni mieszkają cudowne mrówki

Niosły mnie jak króla w lektyce

Do swej najbezpieczniejszej kryjówki

 

Tak sobie tutaj w ciepełku leżę

Podziwiam faraonek ogromne spichlerze

Nie mogę powstrzymać szczerego zachwytu

Ile tu leży piekarnianego dobrobytu

 

Dla ludzi okruszek nie ma wartości

Ląduje w śmieciach po odwiedzinach gości

W mrowisku perspektywa się jednak zmienia

Posłużę całej mrówczej rodzinie

Podczas kolacji i dzieci karmienia

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania