Okruszek
Ciężkie jest życie okruszka chleba
Nikt nie interesuje się mną jak trzeba
Atmosfera w piekarni jest tak napięta
Że odłupałem się od bochenka, jak pękał
Piekarz chlebek podniósł z podłogi
I zrobił na nim prosty znak krzyża
Mnie nawet majster nie zauważył
A czas transportu do sklepu się zbliżał
Na szczęście... chociaż to dziwnie zabrzmi
W piekarni mieszkają cudowne mrówki
Niosły mnie jak króla w lektyce
Do swej najbezpieczniejszej kryjówki
Tak sobie tutaj w ciepełku leżę
Podziwiam faraonek ogromne spichlerze
Nie mogę powstrzymać szczerego zachwytu
Ile tu leży piekarnianego dobrobytu
Dla ludzi okruszek nie ma wartości
Ląduje w śmieciach po odwiedzinach gości
W mrowisku perspektywa się jednak zmienia
Posłużę całej mrówczej rodzinie
Podczas kolacji i dzieci karmienia
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania