on nie pytał

Komentarze (3)

• 
  Marzena tydzień temu

  Ten wiersz przywołał we mnie wspomnienia. Nie wiem do dzisiaj czy pytanie które wtedy zadałam miało sens. Zapewne było ważne. Między mną a nim pozostało jak zawieszona chwila, której nikt nie widział i nie słyszał ale ja pamiętam. I jego odpowiedź - jakoś to będzie... I to jakoś nie chciało mnie odstąpić przez całe życie które z nim spędziłam. On nie pytał - napisałeś:) to może dobry znak, że będzie dobrze.
• 
  Grafomanka tydzień temu

  to zostanie w tamtej chwili
  między dwoma sercami - nie podoba mi się określenie między dwoma sercami, tutaj trzeba jakoś inaczej
  nie wymknie się - bez nigdy, bo niżej powtórzone, a w kilku wersach widać wyraźnie
  nawet za róg kawiarni
  czy poza wici czasu - nie wiem, co oznaczają wici czasu, same wici powinny wystarczyć
  na spacerniak dla tych, co nigdy nie żyli - którzy nigdy nie żyli
  
  a ona tak bezwstydnie
  przygryzła wtedy wargę,
  
  dopytując: „dokąd zmierzamy?” - i tutaj masz cudzysłów, pytajnik... masz też w całym wierszu dwa przecinki, jedną kropkę na końcu i dwukropek.
  nie ma czegoś takiego, jak wybiórcza interpunkcja. jest albo całkowity brak, albo zastosowanie po całości.
  
  on nie pytał.
  
  Wiersz ma klimat, ma głębię, ale, moim zdaniem, wymaga dopracowania... i szkoda by było nic z tym nie zrobić
• 
  Jimmy 5 dni temu

  Dziękuję za komentarze i porady ❤️

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania