On, on i ona - prolog

Prolog

Stoję na szczycie klifu i patrzę w dół. On tam jest, pływa pod wodą. Chcę skoczyć, ale za bardzo się boję. Słyszę krzyk.

-Vic nie.

Odwracam głowę i widzę jego piękne, czarne oczy. Spoglądają na mnie z przejęciem. Skąd wie jak mam na imię? Zastanawiam się każdego razu gdy go widzę.

-Vic nie.

I ciągle powtarza to samo zdanie. Jakby nic innego nie umiał powiedzieć.

-Vic nie.

Nie wiem o co mu chodzi. Czego mam nie robić? To pytanie dręczy mnie od początku moich snów. Zastanawiam się jak zawsze w tym śnie czy skoczyć. I właśnie wtedy się budzę.