Ona
Miłość- dama w kwiecistej sukience-
łaskawie rozdziela złudzenia.
To ona w złotym powozie obietnic
uwodzi nieśmiałych kochanków
i balsamem pocałunków wygładza
chropowatości ich wstydu.
Posiadła dar uwalniania słów
od grzechu lepkiej niepewności,
a oczy łowców unieśmiertelniła
iskrami rozpłomienionej nocy.
Mówią, że na wzgórzu jesiennych smutków
odnajdzie ją siostra- Zazdrość.
To ona z księgi uczonych pergaminów
odczyta magiczne zaklęcie zdrady.
Komentarze (3)
Też mi troszkę brakowało czegoś więcej na temat tej zazdrości albo po prostu mocniejszego zakończenia, może nieco inaczej zaakcentowanego. Zostawiam tym razem 4, bo jednak inne Twoje wiersze podobały mi się bardziej - mimo że nie masz konta, wciąż je pamiętam ;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania