ona dzisiaj tańczy

i te wszystkie wiersze tracą moc. miały być silne i prawdziwe jak odleżyny. skóra naturalnie się marszczy. może porzeczka. tylko nie czarna. albo coś afrykańskiego. na czarnym rynku. ech kto by się martwił. dbał o szczegóły. możesz zabrać swoje zabawki i włączyć zmywarkę. niech szum wody nastroi skrzypce. nawet pęknięta coś narysowała. czerwona jak papryka. tnie koszty.

ech. gdybyś potrafił nazbierać dla mnie jagód w czerwcowy nowy wieczór panieński. i te jej elfy. taka niedorozwinięta. martwa stokrotka. przecież mnie nie było kiedy powstał świat.

i dlaczego od dziecka patrzyła na trzepaki i dywany. bo jeden dywan był latający

spadł pod jej nogi i nigdy więcej się nie podniósł