Opiekunko serca

ta rozmowa jest mi miodem toksyną

twoje ramiona wymarzoną krainą

walczę tutaj z samym sobą nie z wami

żeby jeszcze chwilę panować nad emocjami

i choć cierpi dzisiaj znowu me serce

czeka na to co najpiękniejsze

jest cierpliwe coraz bardziej spragnione

proszę zabierz je ode mnie w swe dłonie

zabierz i tylko je dla mnie uratuj

nie pozostawiaj samego temu światu

ja je składam tutaj wiernie w twe ręce

bo ty nadal dla mnie znaczysz najwięcej

i odejdę pusty ale bardzo szczęśliwy

usiądę w samotności by nikogo nie dziwić

szczerym uśmiechem się pożegnam że światem

a moje kości wymieszają się z piachem