optymizm

muszę dokonać

ekshumacji resztek optymizmu

które zostały szczelnie i głęboko zakopane

pod zabetonowaną już dawno ziemią

niczyją

nim doszczętnie emocje się zerwą

i porwą w strzępy już i tak ciemne niebo

a ja pozostanę z tym wszystkim sama

obserwując jak wszystko płonie

na mogile daty nie ma

jak i przyczyny

niepotrzebnie

po co komu taka wzmianka?

kiedy nic już nie jest pewne

nawet czas gubi godziny

a ja przymykam oczy

by choć na chwilę nic nie widzieć

być w tej płytkiej rzeczywistości

a jednak nie czuję pod stopami gruntu

to właśnie oznacza przepaść

między życiem a szczęściem

Klaudia Gasztold