Orzeł
Na wysokiej skale
Orzeł gniazdo wije
Aby jego małe
Czuły swoją siłę
Szlachetne te ptaki
Królowie przestworzy
Ponad górskim stokiem
Nad brzegami morza
Wznosząc się wysoko
Na błękitnym niebie
Ostrzem swego wzroku
Przenikają ziemię
Ślad ruchu zoczywszy
Spadają jak strzały
Od pocisku szybsze
Cel swój osiągają
Kiedy kończą łowy
Powracają w chmury
Szukając swobody
Strzegą swej natury.
Komentarze (6)
Rymy na siłę. :( Orły na wysokiej skale nie zakładają gniazd, by ich pisklęta czuły swoją siłę.
Ładny wiersz, piękne rymy.
Człowieku czemu ją okłamujesz? O_O
piliery Mnie się podoba. Każdy może mieć własne zdanie.
Sokrates No tak kicze malarskie typu nieporadnie namalowane łabędzie na stawie też mają swoich, zachwyconych odbiorców ale ci ludzie nie próbują takich opinii wygłaszać publicznie. Autorka bardzo mocno polega na rymowaniu samych samogłosek, jednak w wielu miejscach są one tak odległe fonetycznie (wije-siłę, przestworzy-morza, strzały-osiągają), że wiersz momentami zatraca swoją melodyjność.
piliery OK trochę traci na melodyjności, zgoda.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania