Stary Osioł

Osłowi chcieli włożyć siodło,

lecz on jak wściekły ryczy, skuczy,

bo żadnych wniosków nie wyciągnął,

niczego głąb się nie nauczył.

 

Jedyny taki w Europie,

oferma, kretyn, dureń, palant,

zamiast współpracy wierzga, kopie,

do wszystkich wokół się przywala.

 

Wiele mu troski poświęcono,

lecz na nic wzory, słowa wzniosłe,

skoro oślica jest mu żoną,

jak na świat przyszedł, umrze osłem.

 

Wszelkie podobieństwa do osób z portalu opowi są przypadkowe i niezamierzone. Przepraszam również wszystkie sympatyczne osiołki, które z przyczyn obiektywnych zaistniały w tej metaforze.

Średnia ocena: 3.2  Głosów: 13

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Bernadetta12345
    Cudowne! Wspaniałe! Ach jakie wzniosłe!! Zabrakło niestety gwiazdek żeby docenić ten kunszt jednego z najznakomitszych poetów tego portalu… proszę zatem o oklaski i same pięć gwiazdek, bowiem ta poezja z czystego serca na nic gorszego nie zasługuje👌👌👌👌👌👌👌👌

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania