Oskarżenia

Komentarze (7)

• 
  Mona Demona 3 miesiące temu

  Tak, to ma znaczenie. Obejrzyj film Dwunastu Gniewnych Ludzi.
• 
  piliery 3 miesiące temu

  Dylemat, postawiony w ten sposób, nosi cechy paradoksu hazardzisty. Nie ta droga.
• 
  AlexHalley 3 miesiące temu

  Myślę, że temat winy i wstydu to jednak dwie odrębne kwestie.
• 
  Janiak Katarzyna 3 miesiące temu

  Dla mnie ten tekst nie jest rozprawą filozoficzną tylko zapisem mojego wewnętrznego dylematu. Chodziło mi tu o próbę zmierzenia się z tym, jak łatwo oceniać innych i jak trudno przyznać, że nic nie jest czarno-białe; tym bardziej że sami nie jesteśmy bez skazy i czy popełniony błąd/ zły czyn ma decydować o tym, że kogoś definitywnie skreślamy. Winny/niewinny pojawia się tu jako echo oskarżeń. Punktem wyjścia były moje rozważania o oddzieleniu sztuki od artysty w kontekście głośnych oskarżeń wobec twórcy, którego sztuka wywiera na mnie duże wrażenie. (Część osób, która składała pozwy później je wycofała a dochodzenie karne zakończyło się bez postawienia zarzutów). Ten tekst nie miał być akademicki, nie szukałam tu logiki formalnej tylko próbowałam uchwycić emocjonalną szczerość mojego własnego procesu myślenia.
• 
  piliery 3 miesiące temu

  Dwa światy. Twój wiersz i Twój komentarz. Wina lub jej brak zawsze ma kontekst i odrywanie jej od niego nie ma sensu.
• 
  Bettina 3 miesiące temu

  Wg Mariana Mazura, z reguły winny to jest kolejna osoba. Czyli chodzi ci o to, czy proces twórczy może byc powodem do oskarżenia. Może. Natomiast, jesli znów wrócic do Mariana Mazura, zwykle oskarżony a winny nie są już tą samą osobą. Gdyby doszło do uniwinnienia, osoby skarżące okazałyby siẹ niejako nieistniejące..
• 
  Bettina 3 miesiące temu

  Kończąc, trudno oceniac cos, co ma walor estetyczny.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania