osłona

chowam się

za bezpieczną zasłoną warg

gdzie przestraszone słowa zaszyły się pod językiem

niepewne zdziwione

skruszone w walce o ciepły dialog

krok w przód i kilka w tył

nie mamy odwagi na stały rytm

gdzie każde zdanie tańczy z miękkim gestem

a mięśnie twarzy łagodnieją od uśmiechu

w ściśniętych bezradnie ramionach

dojrzewam niepewnie chowając głowę

milczące słowa też skulone

umierają niewypowiedziane

dziwna ta śmierć co parę godzin