Ostatnia Hipoteza

I pomyśleć, że umarłem!

Duszę swą myślami skalałem.

Dlaczego taki się stałem?

Przecież na diamencie się wzorowałem,

a gnojem się stałem.

Gdzie więc zły wybór dokonałem?

Lecz najgorsze nie jest to że umarłem,

ale uczucie że żyć nie umiałem,

nieważne, jak bardzo się starałem.

Z strzępów myśli hipotezę ukulałem.

Czemu na dno upadłem?

"Bo czemu mózg ma dwie półkule?

Ano, każda tworzy swoją kreaturę.

Każda z nich zjadłaby inną konfiturę.

Jednak ciało jest jedno, temu zawsze będziesz niezadowolony, kolego."

Czy ja już totalnie rozum postradałem?!

Ano, no tak – przecież umarłem!