Ostatnia pierwsza noc

Noc zapadła w białym atłasie

Gdy skryta wątłym światłem świecy

Na księżycowym tarasie

Odkrywasz swój urok kobiecy

Twoje lico tak śnieżnobiałe

Oddech ciepły i przyspieszony

Twe usta, czerwone, nieśmiałe

I ja jako gość zaproszony

Obdzieramy się z niewinności

Połączeni bożym przykazem

Odlatujemy z tej lekkości

Razem, bo odtąd zawsze razem

Będzie brakować wersów paru

Jako jedyna znasz te słowa

Pragnienie piękna, czucie żaru

Zaczynamy wszystko od nowa

Jesteśmy jedynie we dwoje

Mijamy księżyce i słońca

Przemierzamy nieznane roje

Tej nocy podróż nie ma końca

Po wszystkim obca jest nam skrucha

I słowa zdają się być zbędne

Lecz czule szepcę ci do ucha:

Kocham cię i już zawsze będę