Ostatnie spotkanie
Odległa przestrzeń, droga wąska,
słońce cicho promienie rozsyła.
Pomieszczenie pełne tajemnic,
miliony uczuć ono skrywa.
Stawiając krok po podłożu,
gromada idei ujawnia się cicho.
Z ciepłym spojrzeniem znika w mroku.
Zapomina myśli odległe.
Przyjmuje przekonanie: sekunda przemija.
Rozległy dźwięk, przestrzeń usłyszała,
niczym melodia na ogłuszenie.
Ostatni dzwonek, wybiegła gromada.
Bez świadomości, że nie ujrzą już siebie
Komentarze (17)
NO!
Tak mi się skojarzyło.
To efekt, bo tutaj jedna userka, ciągle powtarza, żeby czytać poezję.
Więc czytam!
Pisz!
NO!
Ja też niczego ciebie nie nauczę.
Podążaj swoją drogą.
Pisz!!!
NO!
🤣
Najlepiej nie odpowiadać!!!
Wyszczeka się i przed północą może przestanie.NO!
Tylko grafomanka przylatuje do tych pierwszych
I was ustawia. Nawet jeśli ktoś pojawi się lepszy od niej
to rzuca bezpodstawne oszczerstwa. Wielu wartościowych userów
z osobistych ambicji opuściło ten portal. ona czuje się tutaj królową poetycką.
W niej mniemaniu.
To chora baba!
Pisz, jak chcesz. brakuje poetów.
NO!
Może ty też!.
Jeśli tak, to ja odegrałem pozytywnego !
Po dziwny portal!
NO!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania