Oszronione szyby

Ulice pokryte są lodem,

Ale i tak nikt po nich nie stąpa.

Każdy jest w domu, z rodziną,

I każdego otula ciepło kominka.

Opłatek już na świątecznych stołach leży,

Jedni śpiewają kolędy, inni pomagają w kuchni.

W domu roznosi się zapach piernika i grzybów,

Przez oszronione szyby przebija się blask choinki.

W jednym domu było niby tak samo,

Ale mimo ciepła z kominka panował tam chłód.

Mama zamiast witać gości, płakała w pokoju obok,

A tata na nią krzyczy przez drzwi.

Zamiast zapachu piernika, roznosił się zapach papierosów,

Zamiast łamania się opłatkiem, ktoś złamał obietnicę.

Jedyne co pozostało w całości to cisza w małym pokoju,

W pokoju z liną i oszronioną szybą.