Sufjen↔Intrygująco napisane. Na kanwie tekstu, można by napisać scenariusz, do niejednoznacznego filmu, w sensie odbioru, zarówno wizyjnego, jaki i treści. Jest takie specyficzne "coś" Nieokreślone. W jakiś tam sekwencjach, powtarzalne jakby?↔Już sam motyw zegara, z czasem nabiera jeszcze znaczenia.
P.S↔Wyrzuciłbym jeszcze wszystkie→się→ale to już moja odchyłka:~)
Pozdrawiam🙂:)
Ach, przeczytał jeszcze raz, i po pierwsze jakże rzadko spotykany SZACUNEK dla czytelnika w postaci braku literówek i poprawnej interpunkcji 👍.
Podoba mi się szczególnie to o nieumiejętności, a raczej NIEZGODZIE na odpowiadanie na pytania, ja sam prawie nigdy ich nie zadaję, nie takie, to bardzo ciekawy temat, temat bylejakości międzyludzkiej.
Zabieg przeskoku z pierwszej osoby na trzecią zajebisty, bo właśnie to spina całe opowiadanie, przynajmniej dla mnie, ale nie powiem jak je rozumiem.
W jednym odcinku moim napisałem "bo teraz jesteście ptakami", jako przekręcone zdanie z Biblji, więc to jest z mojego świata 😃.
Pozdrawiam i cieszę się z takiej Autorki tutaj, i do tego z tak ładnym awatarem 🙂.
Dziękuję Ci za tak szeroką refleksję na temat tekstu. I cieszy mnie, że zainteresował Cię na tyle, że zechciałeś się w niego "wgryźć". Wszystkiego dobrego dla Ciebie :)
Sufjen Znam to doskonale, bo sam jestem właśnie tego typu osobą. Z jednej strony odczuwa się lęk przed samotnością, ale z drugiej pojawia się obawa. ,,A co jeśli komuś zaufam, a ten ktoś mnie skrzywdzi?". I smutne, egzystencjalne koło się zamyka... 😞 Pozdrawiam.
Ludzie zamkniętych światów mają wielkie pragnienie ich przekroczenia. Kiedy w końcu do tego dojrzewają jest już za późno - tak często bywa i znakomicie to zostało opisane w tym opku.
Komentarze (15)
Ale extra. Wieczorem spróbuję cóś więcej rzec.
Pozdrawiam 🙂
Dziękuję za odwiedziny i lekturę. I czekam zatem na szerszy komentarz :)
Sufjen↔Intrygująco napisane. Na kanwie tekstu, można by napisać scenariusz, do niejednoznacznego filmu, w sensie odbioru, zarówno wizyjnego, jaki i treści. Jest takie specyficzne "coś" Nieokreślone. W jakiś tam sekwencjach, powtarzalne jakby?↔Już sam motyw zegara, z czasem nabiera jeszcze znaczenia.
P.S↔Wyrzuciłbym jeszcze wszystkie→się→ale to już moja odchyłka:~)
Pozdrawiam🙂:)
Dziękuję za odwiedziny i lekturę. :)
Ach, przeczytał jeszcze raz, i po pierwsze jakże rzadko spotykany SZACUNEK dla czytelnika w postaci braku literówek i poprawnej interpunkcji 👍.
Podoba mi się szczególnie to o nieumiejętności, a raczej NIEZGODZIE na odpowiadanie na pytania, ja sam prawie nigdy ich nie zadaję, nie takie, to bardzo ciekawy temat, temat bylejakości międzyludzkiej.
Zabieg przeskoku z pierwszej osoby na trzecią zajebisty, bo właśnie to spina całe opowiadanie, przynajmniej dla mnie, ale nie powiem jak je rozumiem.
W jednym odcinku moim napisałem "bo teraz jesteście ptakami", jako przekręcone zdanie z Biblji, więc to jest z mojego świata 😃.
Pozdrawiam i cieszę się z takiej Autorki tutaj, i do tego z tak ładnym awatarem 🙂.
Dziękuję Ci za tak szeroką refleksję na temat tekstu. I cieszy mnie, że zainteresował Cię na tyle, że zechciałeś się w niego "wgryźć". Wszystkiego dobrego dla Ciebie :)
Bardzo dobry tekst. Podoba mi się sposób opowiadania o chyba najważniejszym problemie dzisiejszych czasów- samotności... 5.0 😉
Dziękuję za odwiedziny i lekturę - tak, samotność jest problemem, zwłaszcza pośród osób introwertycznych i "zamkniętych". Pozdrawiam :)
Sufjen Znam to doskonale, bo sam jestem właśnie tego typu osobą. Z jednej strony odczuwa się lęk przed samotnością, ale z drugiej pojawia się obawa. ,,A co jeśli komuś zaufam, a ten ktoś mnie skrzywdzi?". I smutne, egzystencjalne koło się zamyka... 😞 Pozdrawiam.
LaurazjanWolf To ważny temat - szczególnie, że sam należę do grona osób "zamkniętych".
Sufjen Doskonale to rozumiem, bo też należę do grona zamkniętych introwertyków 😉
No, ciekawe, trochę wydawało mi się, że bohaterka cierpi na schizofrenię, ale to tylko ja, niemniej ciekawie napisany tekst.
Być może tak jest - wszystko zależy od interpretacji. Dziękuję za zerknięcie. Pozdrawiam :)
Ludzie zamkniętych światów mają wielkie pragnienie ich przekroczenia. Kiedy w końcu do tego dojrzewają jest już za późno - tak często bywa i znakomicie to zostało opisane w tym opku.
Temat niczym rzeka - cieszy mnie, że opowiadanie spełniło swoje cele. Pozdrawiam :)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania