Padlina
Jak padlinę rwa sępy,
tak moja dusza porwana na strzępy,
ledwie przez życie kuśtykam,
z powracającymi wspomnieniami się borykam.
Nie znam radości,
ni litości,
nie pamiętam już tego dobrego,
zostałam tylko ja i moje alter ego.
Jak padlinę rwa sępy,
tak moja dusza porwana na strzępy,
ledwie przez życie kuśtykam,
z powracającymi wspomnieniami się borykam.
Nie znam radości,
ni litości,
nie pamiętam już tego dobrego,
zostałam tylko ja i moje alter ego.
Komentarze (3)
"ledwie przez życie kuśtykam,
z powracającymi wspomnieniami się borykam."
To mi się zupełnie nie podoba.
Reszta przejdzie.
Dla mnie to właśnie to co chciałam oddać.
majewska nie nurtuje mnie treść tylko forma.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania