pamięć

złe łzy łżą i przą

mrożą w żyłach czarną krew

złe łzy dmą i mną

władają wciąż we śnie

 

pamięć kroją

nie boją

się śmierci

lecz ci

których los ukarał za

niewinności cnotę

umierają w samotności

zakopani pod płotem

 

złe łzy łżą i przą

mrożą w żyłach czarną krew

złe łzy dmą i mną

władają wciąż we śnie

 

niech zginie wszelki

słuch

historii wierny

duch

w gruzach

sztucznych opowiastek

nędznych namiastek

tego co zdarzyło

się naprawdę

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (2)

  • Niebieska 22.04.2016
    Te kilka słów, w każdym wersie, a nawet pojedyncze słówka - to jest to. Aby przekazać najważniejsze nie trzeba pisać poematów na dziesięć stron, wystarczą "prawdziwe" słowa. Dobrze dobrane, zrównoważone. Jestem zauroczona tym o to wierszem, a szczególnie pierwszą strofą. Oby więcej takich perełek się pojawiało. Nie oceniam :)
  • 60secondsToDie 22.04.2016
    Dziękuję za opinię (:

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania