pamięć
złe łzy łżą i przą
mrożą w żyłach czarną krew
złe łzy dmą i mną
władają wciąż we śnie
pamięć kroją
nie boją
się śmierci
lecz ci
których los ukarał za
niewinności cnotę
umierają w samotności
zakopani pod płotem
złe łzy łżą i przą
mrożą w żyłach czarną krew
złe łzy dmą i mną
władają wciąż we śnie
niech zginie wszelki
słuch
historii wierny
duch
w gruzach
sztucznych opowiastek
nędznych namiastek
tego co zdarzyło
się naprawdę
Komentarze (2)
Te kilka słów, w każdym wersie, a nawet pojedyncze słówka - to jest to. Aby przekazać najważniejsze nie trzeba pisać poematów na dziesięć stron, wystarczą "prawdziwe" słowa. Dobrze dobrane, zrównoważone. Jestem zauroczona tym o to wierszem, a szczególnie pierwszą strofą. Oby więcej takich perełek się pojawiało. Nie oceniam :)
Dziękuję za opinię (:
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania