pamiętane od pokoleń
rozmieniłem życie na drobne
dawno temu i żałuję
siebie i świat
nic nie mieć do niczego
nie dążyć żyć każdym dniem
taki wpojono mi kierunek
pisany sympatycznym atramentem
w annałach życia błogosławionego
przez państwo co kroi nas na żywca
z pieniędzy serca i duszy
nikt za to nie płaci tylko my
w sercach nosimy krzywdy
pamiętane od pokoleń
Komentarze (3)
i przyszłych pokoleń, taki algorytm
Och, jakby rozliczenie...
Żyjemy, każdego dnia możemy
dostać nowy zestaw kart.
Zagrajmy atu...
Pozdrawiam serdecznie 5*
Miłego dnia
Dobry wiersz o systemie i poprawności politycznej. daję 4.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania