Pamiętnik
Taki uroczy i mały
Piszę w nim wszystkie sekrety bez miary
Moja mamusia go często szuka
Ale ja nie dam się zwieść w bambuka
Chowam go tak że nikt go nie znajdzie
Oprócz właścicielki wprawdzie
Dwadzieścia lat przeminęło
Dzieciństwo dawno minęło
Ostatnie w domu porządki
Przed wyjazdem do Płotki
Bo tam mój dom teraz powstaje
Czyszcze, pracuje i cały czas haruje
I nagle coś w głowie świta
Gdzie moja tajemnica jest skryta
Szukam i szukam aż wreszcie znajduje
Na górnej półce w regale go odnajduje
Mój pamiętnik gdzie wszystkie sekrety pisane
Śmiechu nie mała
Gdy ja to czytałam
A morał z tego taki
Piszcie pamiętniki młode dzieciaki!
********
Wierszyk wymyślony na szybko :D ;*
Mam nadzieje ze się spodoba.
Komentarze (4)
Jak na szybko, to bardzo fajny.
Dziękuję ;D
Czasem gubilam się w ramach, nieraz wybijaly mnie z taktu. Przechodząc do sedna - bardzo mądry wiersz z jeszcze mądrzejszym morałem :D Pamiętniki to rzecz boska. Warto takie pisac, hehe. Zgrabnie to opisalas. Pokazałas w tym wierszu jak te lata upływają... kiedyś pisalas pamiętniki, będąc młodą osobą, a teraz budujesz wlasny dom. Cudownie! Pozdrawiam, Szalo. 5
Dzięki. Nie zalogowałam się niechcący. Myślałam że wskoczy na moje konto wiersz a jest oddzielnie ;/ Szkoda.
Tak samo moim wierszem jest ''Cisza''
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania