Pan ,,D”. Wszyscy równi, wszystko nasze.

Mistrz Zbigniew Herbert[1] , tak o Nim pisał:

,,[…] wymyśliłem łoże na miarę doskonałego człowieka

przyrównywałem złapanych podróżnych do owego łoża

trudno było uniknąć - przyznaję - rozciągania członków

obcinania kończyn

pacjenci umierali ale im więcej ginęło

tym bardziej byłem pewny że badania moje są słuszne

cel był wzniosły postęp wymaga ofiar [2][…]”

Ten piękny, napisany w czasie stanu wojennego w Polsce wiersz, był inteligentną odpowiedzią wrażliwego poety na zakłamanie i fałsz, otaczającej go rzeczywistości komunistycznej.

W sposób wyrafinowany obnażał bezprawie i absurd wprowadzonego terroru.

Wiersz powyższy, był powszechnie odczytywany jako cięta satyra na dyktaturę.

Dyktaturę, która postanowiła łamać ludzi tak, by pasowali do jedynie słusznej ideologii.

Władzę, która chciała mieć nie tylko państwo ale i umysły obywateli. Wszystko pod swoją kontrolą.

Warte odnotowania jest, iż w latach osiemdziesiątych społeczeństwo polskie było jeszcze na tyle inteligentne, aby rozpoznać działania dyktatorskie, i stawić im zmasowany obywatelski opór.

Tylko twardogłowi czerwoni towarzysze, osobiście spijający profity płynące z eksploatacji społeczeństwa, byli wtedy za przywracaniem praworządności siłą. Ci słynni - Oni - popierali terror.

Jak dowodzi badaczka totalitaryzmów prof. Anna Raźny [3]: ,,Za rewolucyjnym terrorem kryje się najczęściej wściekłość gabinetowych mędrków na świat, zbyt mało elastyczny, by wpasować się w Prokrustowe łoże ich racjonalnych schematów” .

A teraz pytanie?

Kim jest Pan ,,D”, który chce dopasowywać, przywracać, przywłaszczać i podporządkowywać?

Pan ,,D” to Damastes z przydomkiem Prokrustes.

Oczywiście…

 

30.10.2026 r., Wiesław Dziergawka

 

1. Jacek Łukasiewicz, Herbert, Wrocław 2001, s. 127.

2. Zbigniew Herbert, Damastes z przydomkiem Prokrustes mówi, fragment utworu pochodzi z tomu „Raport z oblężonego Miasta” (wydanego w 1983 roku).

3. Anna Raźny (red.), Idee konserwatywne w Rosji, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2010, s. 99.

Średnia ocena: 0.0  Głosów: 0

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania