Pani Nikt

Nowy Smartphone Pani Nikt z hukiem spadł na podłogę. Gdy kobieta podniosła go, okazało się, że telefon był zniszczony. Wcześniej, żywy, kolorowy wyświetlacz był teraz ciemny, pusty jakby bez życia. Pokrywała go sieć mniejszych i większych pęknięć. Obudowa była w równie opłakanym stanie. Wszędzie pęknięcia, a nawet dziury powstałe po odłamaniu się fragmentów plastikowej obudowy.

W milczeniu przyglądała się telefonowi- Co ja teraz zrobię?- myślała. Nagle dostrzegła, że z tyłu obudowy, tam gdzie znajdują się podzespoły telefonu i bateria, coś wystaje. Pociągnęła za to i nagle w jej ręce znalazła się niewielka karteczka, a właściwie maleńki fragmencik karteczki, który ktoś aż po brzegi wypełnił pismem. Pani Nikt, zmrużyła oczy i zaczęła rozszyfrowywać pismo. Na szczęście było ono w języku angielskim i choć zawierało sporo błędów, to jego treść była jak najbardziej zrozumiała.

Do osoby, która to czytać

Nazywać się mister... (tu nie czytelne)

Ja pracować przy składaniu telefonów,

Pisać ja te słowa, by powiadomić moja rodzina

Ja wciąż żyć

Pisać ja też, by powiadomić świat, że nasz rząd

Krzywdzić ludzie

Ja prosić i ufać w przekazanie tej wiadomość

Zima 2020

Pani Nikt w milczeniu spoglądała to na telefon, to na wyciągniętą zeń kartkę. Nie mogła uwierzyć w to co właśnie przeczytała. Przecież zaledwie wczoraj w BBC pokazywali jak w Chińskich fabrykach dobrze taktuje się pracowników. To na pewno musi być pomyłka lub jakiś głupi żart. A co jeśli jednak nie?- przeszło je przez myśl. Może ten człowiek napisał prawdę?- zastanawiała się. Co jednak mogłabym zrobić? Jestem tylko zwykłym pracownikiem poczty. Nic nie mogę zrobić- z tą właśnie myślą pogniotła karteczkę i wyrzuciła ją do kosza. Następnie poprawiła żakiet, włosy oraz plakietkę na której widniało jej imię i nazwisko oraz piastowane stanowisko, po czym wyszła z domu zakluczając drzwi. Karteczka dalej leżała w koszu na śmieci, a ten poniedziałkowy poranek dla wielu Brytyjczyków nie różnił się niczym od poprzednich.