Papierowi ludzie

Mężczyźni w garniturach,

Kobiety w kostiumach,

Szare cienie w ciężkich, starych murach.

Stukają, dzwonią, piszą, liczą.

To papierowi ludzie,

Bez twarzy, są numerami.

Ich twarze bez wyrazu, kamienne, bez skazy.

Prawdziwy jest zapach parzonej kawy,

budzi w nich życie.

Będą obrady! Przy kwadratowych

Stołach zasiądą by zebrać i zapisać myśli.

Życie na smyczy!