Paradoks

Życie bywa paradoksem. Szukamy sensu, gdy wszystko wydaje się bezsensowne. Budzimy się z nadzieją na lepszy dzień, by potem wieczorem marzyć, by już się nie budzić. To uczucie pustki, jakbyśmy grali w filmie, którego scenariusz napisano bez naszej zgody – i jeszcze dali nam główną rolę, choć wcale jej nie chcemy.

Ale nawet najciemniejsze sceny mają swoje zakończenie. Czasem wydaje się, że nie ma wyjścia, ale każdy film, nawet ten najbardziej przytłaczający, ma moment zwrotu. Może jeszcze go nie widzisz, może jeszcze nie wiesz, że istnieje. Ale jest. Nie jesteś tylko widzem ani postacią napisaną przez los – możesz być scenarzystą, nawet jeśli teraz trudno w to uwierzyć.

A jeśli dziś nie widzisz światła, to znaczy tylko tyle, że jeszcze nie nadeszło.