patrzę na twoje dłonie

czasem siedzimy obok siebie

i nic się nie dzieje

i to jest dobre

świat przestaje być groźny

kiedy ktoś obok obiera jabłko

albo długo szuka okularów

jakby od tego zależało

widzenie świata

albo mówi

że trzeba podlać kwiaty

bo wszystko umiera szybciej

niż nam się wydaje

a kiedy wychodzisz

zostawiasz po sobie porządek

jakbyś miał już nie wrócić

a ja odruchowo

zostawiam świat w porządku

dla ciebie

dla naszych dni

które jeszcze będą

i tak powoli

bez wielkich słów

urządzamy sobie miejsce

do starzenia się

odkładamy rzeczy

zawsze w to samo miejsce

żeby drugie

nie musiało wszystkiego

szukać od początku

patrzę na twoje dłonie

i widzę w nich moje dłonie

w żyłach, w zagięciach

świat, który boli