Paź królowej

Kiedyś byłem małą, bezbronną gąsienicą, Nie wiedziałem, co mnie w życiu spotka. Robiłem to, czego matka natura mnie nauczyła,

Wcinałem te pyszne liście od środka.

 

Kiedy już trochę podrosłem

I można powiedzieć, zmężniałem,

Bardzo szybko z tej gąsieniczki

W dużą poczwarkę się pozmieniałem.

 

Uczucie mistyczne, prawie jak anioł, Pewnie dlatego, że czułem,

Jak mi skrzydła w środku wyrastają.

 

Wszystko jakby inne, lepsze,

Stworzony od nowa.

Oczy, czułki i te kolorowe skrzydełka, Całkowita wewnętrzna przebudowa.

 

I w końcu to cudowne słońce,

Które ogrzało mnie po raz pierwszy.

Gdy zobaczyłem ten przepiękny świat, Wydał mi się od razu lepszy.

 

Zobacz, zobacz, jak unoszę się nad ziemią! Mogę teraz robić, co najbardziej kocham. Żegnajcie kwiaty, cześć i na razie!

Chcę latać, latać, chcę tylko latać! Jestem wolnym, szczęśliwym paziem!

 

Jestem paziem królowej, a to zobowiązuje. Polecę teraz w wiadomym dla mnie kierunku.

Mam jasny cel w moim krótkim życiu: Rozmnażanie się i przedłużenie gatunku.

 

...Żegnaaaaajcieeeee!!!

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 1

Zaloguj się, aby ocenić

    Napisz komentarz

    Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania