Październikowy tydzień

Budzę się ciągle tak samo


Za wcześnie 


Zbyt cicho 


Wychodzę i płaczę 


Kreuję świat w którym 


Moje teraz już nigdy nie odnajdzie 


Tego co miałem od Ciebie w ofierze


To hołd 


Który połączył się z przysięgą


Twoich oczu 


Włosów 


Skóry i drogi 


Którą znaliśmy na pamięć


Jesteś gdzieś tam 


Gdzie 
"teraz"

Jest fikcją 


Myślą nieoczywistą w której 


Dla Ciebie 


W Twojej obietnicy 


Dla niego 


Dla mnie nie 


Bo ja jestem tylko wspomnieniem


Liczy się wszystko to 


Na co ja liczył nigdy nie będę