Pędem - Drabble

Kołysze kałuża lekko, przymarznięciem, roztopieniem, unicestwieniem neonu żółtego ramen. Na restauracji lament nocy, granat bazgra, podbija. Ja tu siebie tapetuję w tym formacie chodnikowego bytu butem.

Wąt z mojego pasma rozbicia! Na stówę przejdą nie pod tym kątem.

Niech się potknie ten kozak i tamta kopyto z kaczuszką i szpilka. Rzadki widok, glany olane stylem. Doktory, docenci, piguły, komputerowcy, wózki starcy.

Fotograf pstryk! Ukradł duszę.

Leżę tak jakby w centymetrze, skróconym obiektywie na matrycy, łożu wiecznie ustrzelony, bezrany, bez czerwieni.

Nie rozbił pryzmat zdjęty z ulicy. Gdzie ten apetyt powyżej szyldu nazwy z orientalnej przyprawy?

Obeszło się smakiem pod zatupaniem.

Komentarze (10)

NinjaC 5 miesięcy temu

„fotograf pstryk ukradł duszę” -to jest najmocniejsze. Reszta miga, ale to zdanie naprawdę zatrzymuje. Czuć ten beton.

C₁₂H₂₂O₁₁ 5 miesięcy temu

Ninja Właśnie tak było, ja tu przyczajka coraz niżej odmierzam kąty, a tu idą nogi, depczą, a ja czekam... Kochane ludziki, spoglądają a co ona taka przycapnięta. Tylko pod odpowiednim kątem widać odbicie neonu 😂

zsrrknight 5 miesięcy temu

mam wrażenie, że brak interpunkcji jednak tu trochę przeszkodza. Przy tak długich zbitkach, gdy wersy nie wyznaczają odpowiedniego rytmu i podziałów znaczeniowych, wszystko się jakoś zlewa w masę słów.
"wąt z mojego pasma" - znaczy jak w "miec wąty"?
"bezrrany" - tu literówka

C₁₂H₂₂O₁₁ 5 miesięcy temu

Buczu, pewnie pęd nie jest wskazany. Wąt - wynocha.
Dostosowane.
Dzięki :)