PERFEKCYJNA KROPKA
kropka
gluonowa
nieostygła
zapada się
na
krawędzi karty
przesuwające się pasma
bardzo ciężko
wychyla się tylko pojęcie
trwanie jest
paczką
pluskiew
kwantowych
uśmiecha się jakaś postać
jest tylko wyświetlona
kropka
To efekt zbyt długich rozmów ze znawcami mechaniki kwantowej
Zawsze marzyłem o napisaniu utworu tak zredukowanego żeby cofnąć go poza granicę istnienia - nieistnienia
Gdzie jest ten utwór?
Pytanie jest tym utworem
brak odpowiedzi
doskonała kropka
Komentarze (5)
Moje klimaty. Brak odpowiedzi jest wierszem… Myśl temu towarzysząca jest wierszem, bo jest. Sam brak odpowiedzi nie istnieje. Dla mnie *****
Enūma eliš lā nabû šamāmū,
šapliš ammatu šuma lā zakrat,
Apsûma rēštû zārûšun,
mummu Tiāmat muallidat gimrišun,
mêšunu ištēniš iḫīqūma,
gipāra lā kiṣṣurū ṣuṣâ lā še'û,
enūma ilū lā šūpû manāma,
šuma lā zukkuru šīmātu lā šīmu.
Babilońska wersja Enuma Elisz! Super!
Zainspirowany Twoim wierszem napisałem
Coś takiego
"Jest Bóg"
.
Ta kropka pod spodem jest treścią wiersza.
„.” — jako coś materialnego. Gdybym jej nie napisał, zostałaby tylko myśl, ale już nie moja, tylko czytającego. I tu pojawia się paradoks: wiersz, który jest mój i nie mój jednocześnie.
I to jest chyba ten gluon, o którym piszesz — tak mały, że właściwie go nie ma.Chociaż fizycznie egzystuje.
Tego poszukiwałem, to był mój zaginiony gluon lub grawiton pod podszewką słów
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania