perspektywy

otworzyłam frazom na oścież

jutro zajrzało w niepewnych perspektywach

i zmiennych odcieniach zbyt trudnych pytań

milczenie zatrzymane w progu

z całą prawdą chwyciło futrynę

by w pionie wydłużać cienie

w nieskończoność

dzisiaj piszę do ciebie

otwarty list

cienie żyją jedynie w słońcu

wpadło przez dziurkę od klucza

leżało u stóp