Pięć

"Pięć" [2024-11-14 0:11]

kolejne pięć lat odfrunęło

niczym z życia

choć wciąż nie wiem

dodane czy odjęte

siedzi cicho w rogu

patrzy na smycz

ślepia ma jak te dwa spodki zaklęte

choć to pies niewdzięczny

a potem pisze mi się po nocach

spać nie daje myślostudni głębina

a kolejne pięć lat przeciska się

od stóp do głów komina

chwila ta zgasła na moich oczach

choć powieki jak odrzwia

od lat zatrzaśnięte

nowe pięć lat stara się

ulecieć szparą w oknie

odwracam się na pięcie

nagle i bez retuszu

szalenie go kocha

z tym że już nie teraz

nie pod tym kątem

i nie z jego ramienia

obserwuję jak nowe pięć lat nabiera sił

wstaje i wychodzi nareszcie gotowe

horyzonty szkicujemy

świadomi wszystkiego

same pozytywy

myśli i swych wyrazów

aktów człowieka pięknego

i nikczemnego zarazem

obraz nagich półprawd

węgla konturów

płócien na sztaludze

gdzie ożyło coś jeszcze

prócz niego