Piękna postawa

Pewien poeta przemierzał pola

pachnące porankiem.

Pośród pól poszukiwał pomysłów.

Po przechadzce pisał poezję

piękną polszczyzną

przepełnioną prawdą

podsumowaną ponadczasową pointą.

Przesłanie płynące potokiem

poruszyło poszukiwaczy przemyśleń.

Pocieszeni polecali prosty przekaz pogubionym.

Ponoć prawdziwa poezja pomaga poukładać

porozrzucane przestrzenie.

Popularność przyniosła poecie potrzebne pieniądze.

Poziom prezentowanych prac przekraczał ponad przeciętność.

Pamiętał próby pisania, połamane pióra, podarty papier.

Popękane półki potrzebujące podklejenia

przeszkadzające patrzącym pasjonatom,

popołudnia przepełnione podpisywaniem.

Pewną pulę pieniędzy przeznaczał potrzebującym.

Paczki pełne przydatnych podarunków popakował

powysyłał Pocztą Polską – Priorytetem.

Prezentowaną postawą pokazał piękny przykład pasji, pracy, pomocy.

Podziwiajmy!