piękne umieranie...
piękne umieranie
na Twym łonie
w rozkosznych mękach
na wzgórzu
niezdobytym jeszcze
przez armie grabieżców
różokrzyżowców
i konkwistadorów
jego głębia pochłania
w mroczne czeluście
zamykając we wnętrzu na wieki
jakież to piękne
nie szkoda mi będzie
tak właśnie umrzeć
Komentarze (2)
Strasznie to egzaltowane (armie różokrzyżowców i konkwistadorów; głębia wzgórza pochłania (nie wiadomo co) w mroczne czeluście"). Zejdź trochę na ziemię.
Ogólnie stoję twardo na ziemi, ale lubię się wznieść wysoko, wysoko...
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania