„Piękne życie”
„Piękne życie” ludzie mówią,
gdy to twarz się tylko śmieje,
lecz gdy spojrzeć w duszę moją;
krew się z niej przez oczy leje.
W samotności łzy wylewam,
a gdy blisko ludzi; śmiech.
Nad tym „pięknym życiem” ubolewam,
Me smutki wylane, ech...
Kto zaklei moje rany?
Kto plastry przyłożyć raczy?
Któż otrze krople łez wylanych
strumień. Dla kogo dusza coś znaczy?
Przy mnie tylko ludzie zostaną,
których „piękne życie” ma barwy.
Mych czarnych myśli nie widzą
przez tęczowe okulary.
Komentarze (8)
Nie mogę się naczytać. Twój wiersz jest cudowny i poruszający. Dziękuję Ci za to, że dzielisz się swoimi pięknymi myślami i emocjami za pomocą słów. Czekam na więcej, szczególnie wierszy...
Bardzo mi miło słyszeć taką pozytywną opinię:) Cieszę się, że miło ci się czyta mój wiersz i będę pisać więcej, nie martw się! Dziękuję za komentarz i opis swoich przeżyć podczas czytania:)
Czerwone serduszko dla ciebie .
Bardzo dziękuję:)
Nie przyszedłem tu, żeby walczyć ani wykłócać się o zbędne rzeczy. Nie obchodzi mnie polemizowanie. Jeśli chcesz pisać, chwała i cześć Ci za to, że znalazłaś sobie rozrywkę, która jest ciekawsza od scrollowania mediów społecznościowych. Jednak musisz wiedzieć jedno - dobre rady innych użytkowników, które nie sprowadzają się do poniżania, wyśmiewania, ale wskazania błędów, służą nauce. Wierzę, że przyjdzie dzień, kiedy wyciągniesz wnioski i rozwiniesz poziom. Życzę Ci tego.
Odnośnie do tego tekstu czy chodzi o ogólne opowieści itd...?
Piękne, zdecydowanie lepiej wychodzi ci pisanie wierszy niż opowiadań, nad opowiadaniami warto jeszcze popracować :)
Dziękuję za pozytywną opinię i krytykę:)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania