Pierwszy wiersz
Mój pierwszy wiersz, będzie radosny.
Dojrzał już we mnie, dumny i wzniosły.
Rymy w nim będą lekkie jak piórko.
Jak pole dmuchawców, co mam za obórką.
I skarbem narodowym będzie ta liryka.
Drukowana w tomie: „Co w pamięci nie znika”.
Więc poezję układam nawet przy kotlecie.
W kinie w Lublinie, moherowym berecie.
A co tam Petrarka, co tam Horacy.
Ja klawiaturę chwytam po pracy!
Bo starych tych wierszy, czytać nie idzie.
Brak miejsca na Iliadę w mym Androidzie.
Pisać nowocześnie! Niesie ptasi trel.
Wnet sławę zdobędę na opowi.pl
Od sławy tylko kroczek do noblowskiej nagrody.
Wydam na uciechy, jestem jeszcze młody!
Belferka zazdrosna w szkole mi mówiła – wiersze twe głupie,
ten naród waleczny będzie miał w nosie.
Rym gdzieś zgubiłem, senna to mara!
Poprawię potem, na obiad
woła
moja
stara...
Komentarze (12)
Fajne, lekkie, widać, że z dystansem, ale końcówka srogo rozczarowuje.
Fajne, lekkie i powiem więcej przyjemne:)
Może się skusisz i napiszesz na nasz opowijski konkurs Literkowa Bitwa na Rymy, jeśli tak lekko klecisz słowa, masz szanse na zdobycie „noblowskie nagrody” opowi, znaczy uznania innych autorów i to już zaraz.
Tematy do bitwy w wątku na forum LBnR 60. Zapraszam do udziału.
Dziękuję za komentarz i zaproszenie. Tematy ciekawe, trochę dla mnie poważne. Ale jeżeli znajdę czas, skuszę się na taką zabawę.
A ile za to dają?
Bogumił Za konkurs? Uznanie, sława, może jakieś kobiety? ;)
Warto spróbować!
Pierwsza Karta ta, od kobiet się nie opędzisz :)
Maurycy Lesniewski Dziękuję, nie narzekam. :D
nie zachwyca
Też tak uważam! Nie to było celem. ;)
Jest potencjał, anegdota, trochę częstochowskich rymowanek. Zakończenie spalone
Dziękuję za opinię.
Jest potencjał, anegdota, trochę częstochowskich rymowanek. Zakończenie spalone
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania