Pierwszy wiersz do Niej

Już są kolejne święta, a my wciąż razem.

Malujmy wspólne życie, jakby było obrazem.

I choć każdy z nas nosi jakąś skazę,

My wciąż będziemy razem.

Jesteś aniołem, co mnie pilnuje

I wciąż naprawia to, co zepsuję.

I też diabełkiem, co wciąż figluje,

Co mnie pozszywał, kiedy się rozprułem.

Dałem Ci serce swe i nie żałuję.

W te cudne święta Cię czymś obdaruję,

Lecz to nic przy Twej miłości –

Tak ciepłej w całej naszej nagości.

I aż do kości Ci się pokażę,

I gdy łączymy te nasze twarze,

To wtedy czuję, że jestem w domu –

Co widzą wszyscy, lecz nie oddam nikomu.

Jesteś mym słońcem, gdy pada deszcz,

I moim spokojem, gdy idzie dreszcz,

Moją uciechą, gdy znowu płaczę,

I moim sercem, gdy swoje stracę.

Oczy jak morze i dłonie gładkie,

Głosik słodziutki, choć brzmi dosadnie,

Gorące serce, gdy śnieg znów spadnie…

Po prostu, skarbie, wyglądasz ładnie.