Pieśń Gór Tęczowych

Ja, góra malowana w snach,

tu ziemia mówi barwą.

Każdy mój szczyt to światła znak,

a cień – jest pieśnią dawną.

Złocisty wiatr przesiewa dni,

jak ziarna wiekuiste.

Niech światłość moich warstw i żył

przeniknie skalne cielsko.

Pieśni inkaskie niosą wieść

o zapomnianym świecie.

Tu każdy kamień przodków zna,

a cień - modlitwę dzieci.

Po liściach koki w popiele ślad,

dla Pachamamy* kondora pióro,

dla bogów słońca – ofiary z dzieci;

Peru – twa ziemia pamięta wszystko.

* Pachamama - Ziemia Matka