Wiersz bardzo piękny moim zdaniem. Nie jestem fanem oceniania twórczości ze względu na autora, a widzę w ocenach, że tak było. Podwyższę zatem średnią i dam 5, bo bardzo mi się podoba
Drugi wiersz, jaki czytałam o Emilii Plater. Pierwszym była "Śmierć pułkownika" Adama Mickiewicza. Brawo za przypominanie polskich bohaterów i patriotyczny wiersz!
Jest jeszcze jeden wiersz, napisany już w sierpniu, zaraz po śmierci Emilii, przez bodajże Konstanty Gaszyński, żołnierz korpusu generała Giełguda, który wtargnął na Litwę po klęsce wojsko polskich pod Ostrołęką, i przez około dwa miesiące z paroma tysiącami żołnierzy podtrzymywał litewskie powstanie ludowe. Nawet zaatakował Wilno, ale został odparty przez Rosjan. Gzszyński napisał wiersz o Emilii i jej adiutantce Marii Raszanowicz. Ten wiersz moim zdaniem jest ładniejszy od "Śmierci pułkownika", ale nie tak wzniosły i nie tak znany. Mickiewicz napisał swój chyba pod koniec 1831 roku lub nawet później.
DO EMILII PLATER
I MARYI RASZANOWICZ ,
WALCZĄCYCH W SZEREGACH POWSTAŃCÓW LITEWSKICH .
Strojne kwiatem młodości, ozdobne urodą,
Jakież to bohaterki mężnych na bój wiodą?
Czyż Bóg, któremu walka o wolność tak miła ,
W pomoc dzielnym powstańcom dwóch aniołów zsyła :
I mieczem wybawienia święte zbroi dłonie ,
Jak niegdyś Orleankę ku Francyi obronie .
Nie !.. to ziemskie dziewice , córy mężnej Litwy,
Na ciemięzców wolności wychodzą do bitwy.
Ustronia ścian rodzinnych, spokój sercu miły ,
Dla bronienia ojczyzny chętnie opuściły,
I te, co miały tylko walczyć wdzięków bronią,
Do pieszczoty stworzoną, miecz chwytają dłonią.
Tyrani świata z duszą zbyt sroga ,
Dzikie ludzkości poczwary ,
Patrzcie jak wolność musi być drogą Gdy dla niej czynią takie ofiary .
Polsko rozjaśnij uśmiechem lice .
Na twym ołtarzu żony i matki Składają ślubów złote zadatki,
Żelazem walczą dziewice.
Polsko nie zginiesz,... poświęceń tyle Nie zostanie bez nagrody,
Choć Europy zimne narody Własnej cię tylko zostawiły sile .
Ale naród w rozpaczy ma siłę olbrzyma,
I gdzie walka o wolność tam bezsilnych niéma.
W Litwie w mieście Janowie, 1831.
Dzięki Marku za komentarz. Chciałem tu uniknąć skojarzeń z wierszami Mickiewicza, czy Gaszyńskiego, który cytuję w jednym z komentarzu do Bożeny, dlatego unikałem zwrotów użytych przez moich poprzedników.
Komentarze (12)
Ku pamięci bohaterki powstania listopadowego, Emilii Plater.
Wiersz bardzo piękny moim zdaniem. Nie jestem fanem oceniania twórczości ze względu na autora, a widzę w ocenach, że tak było. Podwyższę zatem średnią i dam 5, bo bardzo mi się podoba
Dziękuję Raven za komentarz. Staram się przypominać historię.
Tu generalnie stawia się oceny autorom, a nie ich tworom, taki lajf;)))
Drugi wiersz, jaki czytałam o Emilii Plater. Pierwszym była "Śmierć pułkownika" Adama Mickiewicza. Brawo za przypominanie polskich bohaterów i patriotyczny wiersz!
Jest jeszcze jeden wiersz, napisany już w sierpniu, zaraz po śmierci Emilii, przez bodajże Konstanty Gaszyński, żołnierz korpusu generała Giełguda, który wtargnął na Litwę po klęsce wojsko polskich pod Ostrołęką, i przez około dwa miesiące z paroma tysiącami żołnierzy podtrzymywał litewskie powstanie ludowe. Nawet zaatakował Wilno, ale został odparty przez Rosjan. Gzszyński napisał wiersz o Emilii i jej adiutantce Marii Raszanowicz. Ten wiersz moim zdaniem jest ładniejszy od "Śmierci pułkownika", ale nie tak wzniosły i nie tak znany. Mickiewicz napisał swój chyba pod koniec 1831 roku lub nawet później.
DO EMILII PLATER
I MARYI RASZANOWICZ ,
WALCZĄCYCH W SZEREGACH POWSTAŃCÓW LITEWSKICH .
Strojne kwiatem młodości, ozdobne urodą,
Jakież to bohaterki mężnych na bój wiodą?
Czyż Bóg, któremu walka o wolność tak miła ,
W pomoc dzielnym powstańcom dwóch aniołów zsyła :
I mieczem wybawienia święte zbroi dłonie ,
Jak niegdyś Orleankę ku Francyi obronie .
Nie !.. to ziemskie dziewice , córy mężnej Litwy,
Na ciemięzców wolności wychodzą do bitwy.
Ustronia ścian rodzinnych, spokój sercu miły ,
Dla bronienia ojczyzny chętnie opuściły,
I te, co miały tylko walczyć wdzięków bronią,
Do pieszczoty stworzoną, miecz chwytają dłonią.
Tyrani świata z duszą zbyt sroga ,
Dzikie ludzkości poczwary ,
Patrzcie jak wolność musi być drogą Gdy dla niej czynią takie ofiary .
Polsko rozjaśnij uśmiechem lice .
Na twym ołtarzu żony i matki Składają ślubów złote zadatki,
Żelazem walczą dziewice.
Polsko nie zginiesz,... poświęceń tyle Nie zostanie bez nagrody,
Choć Europy zimne narody Własnej cię tylko zostawiły sile .
Ale naród w rozpaczy ma siłę olbrzyma,
I gdzie walka o wolność tam bezsilnych niéma.
W Litwie w mieście Janowie, 1831.
Celina Dziękuję, to Gaszyński opowiadał Mickiewiczowi o Powstaniu Listopadowym.
Pozdrowienia!
Uważam, że zapis powinien być z wielkiej litery.
Hm, zastanowię się nad tym, stworzę drugą wersję i porównam. Dziękuję za komentarz kigjo. Pozdrawiam.
Bardzo ładnie. Jedynie to bym trochę zapis zmienila,
zeby nie bylo pod linijkę.
A jak byś zaproponowała Lauro, żeby to zrobić?
Wiersz ciekawy, chociaż mało melodyjny. Gdyby nie twój komentarz nie stąpnąłbym się, że chodzi o postać historyczną. Pozdrawiam! 4
Dzięki Marku za komentarz. Chciałem tu uniknąć skojarzeń z wierszami Mickiewicza, czy Gaszyńskiego, który cytuję w jednym z komentarzu do Bożeny, dlatego unikałem zwrotów użytych przez moich poprzedników.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania