pieta

z brzegów

ust twoich

opadam

wprost

w rozwinięty

wachlarz

twoich palców

wyjałowiony

miłością

wiszę

na twych

dłoniach

niezgodny

sam z sobą

obrazoburczy

anioł

i gdy

pochylasz

nade mną

swą głowę

odejmuje

mnie strach

przed potępieniem

martwy

rozwarstwiony

prawdą

przynależny

twoim dłoniom

matko aniołów