pieta

Bóg dał i wziął

czy mogłaś to przewidzieć

gdy owoc rósł

by wybawić biczujących

raz jeszcze dźwigasz ten słodki ciężar

spod serca wypychasz

by wrócił do ojca

bo wypełniło się

zostałaś bez syna

matka z ranami po gwoździach na duszy

czy mogłaś wtedy przeczuwać

że powtarzać będą wasze kroki

rokrocznie witać i krzyżować

później nieść swój wstyd jak cień

gaszony światłem betlejemskiej gwiazdy