Pio

Chłopak z biednej rodziny, anioły do niego latały. On wierzył, że wszystkim dzieciom ten przywilej był dany.

Bawił się z nimi niewinny, choć szatan był tam w pobliżu. Demon dostrzegł już wtedy świętość w jego obliczu.

Jako młodzieniec świadomy włożył na siebie habit. Niebo pulsuje radością, gdy człowiek pozwala się zbawić.

A on Mu się oddał cały po Jego cierpienie na krzyżu i nic go powstrzymać nie mogło, nie zhańbił go żaden wyrzut.

Nosił rany Chrystusa cierpliwiej nawet od Hioba. Jego język był prosty — to miłość, to była jej mowa.

Rozgrzeszał, nawracał, uzdrawiał, hardość miękła mu w dłoniach. I we mnie, choć go już nie ma, wszystkie demony pokonał.

San Giovanni Rotondo — przystań grzesznych i winnych. Stąd wciąż wskaże im drogę mój Ojciec Pio z Pietrelciny.