piosenka

nie ma pomnika z hieroglifami

co więc będzie z nami?

nic się nie chce

samemu z siebie pomyśleć

myśli błądzą gdzie ta obecność

przy której cokolwiek robić się chce

umysł ciało wlecze

jak upadłe już zwłoki

a serce wciąż ciepłe

choć dłonie opadają lekko

czekają aż

ktoś je przez rzekę powlecze

mrucząc wyszepcze

nie ma już nic

wszystko zniknęło

tylko poszarpane niebo

myśli triumfują gdzie ta obecność

przy której cokolwiek robić się chce

odkładasz nożyczki i okno zamykasz

umysł ciało wlecze

jak upadłe już zwłoki

a serce wciąż ciepłe

choć dłonie opadają lekko

czekają cierpliwie

aż ktoś je przez rzekę powlecze

mrucząc wyszepcze

nie ma już nic

wszystko zniknęło

tylko poszarpane niebo

tylko niebo poszarpane

choć dłonie opadają lekko

czekają cierpliwie

aż ktoś je przez rzekę powlecze

choć dłonie opadają lekko

czekają cierpliwie

aż ktoś je przez rzekę powlecze

Klaudia Gasztold