Plastikowy koniec świata!

Motto

„I trzeci anioł zatrąbił:

i spadła z nieba wielka gwiazda, płonąca jak pochodnia,

a spadła na trzecią część rzek i na źródła wód.

11 A imię gwiazdy zowie się Piołun.

I trzecia część wód stała się piołunem,

i wielu ludzi pomarło od wód, bo stały się gorzkie” Ap 8,10.

.

- Zobaczyłem aniołów lśniących i w bieli, którzy stali nade mną i rozsunęli niebiańską zasłonę. Wtedy ujrzałem morza szumiące i nad nimi chmury ciemne szalejące. Przyjrzałem się i ukazały mi się w wodzie śmieci z plastiku, butelki i torebki, pudełka i woreczki. A wszystko to mieszało się z chudymi i chorymi rybami i to tak gęsto, że wydawać się by mogło, iż one w tych plastikach pływają, a nie w wodzie. W wodzie pływały ludzkie trupy i nad nimi zaś latały czarne ptaki, które rozszarpywały te trupy. Usłyszałem głos z niebios, donośny i melodyjny, ale groźny: „Oto teraz poznałeś tajemnicę zagłady świata, a jest nią plastik. Siła jego jest wielka i niszczycielska. Jak widzisz, wszystko on zniszczy, a zaczął już od wody, bo z niej życie pochodzi. Biada, biada mieszkańcom Ziemi!”.

Wtedy zrozumiałem, że świat zniszczy plastik i powstałe z niego śmieci, tak groźne i straszne, jak smok apokaliptyczny. Zadrżałem, krzyknąłem i się przebudziłem. Za oknem słyszałem, jak na ulicy warczał silnik śmieciarki. Wokół niej krzątali się śmieciarze zbierający worki wypełnione plastikowymi opakowaniami i milcząc wrzucali je z na naczepę pojazdu, tak jak kiedyś kapłani składali ofiary Molochowi. Wtedy zrozumiałem mój sen: oto nasza zagłada już nadchodzi!