plecy

jestem obcy dla wszystkich

tak być musi jak musi być

im bardziej w nigdzie tym bardziej

uśmiecham się do pustki

i już nie chcę bo i po co

walczyć o olejny dzień

albo wszechświat pod poduszką

płótna nie czekają żadne

farby kładą się jak u Van Gogha

zbyt grubo by żyć z krukami

pełne kłosy chylą się pod dłonią

a gladiator idzie do bramy

taki kurwa film